Wikia

OpisEdytuj

Modelina, zwana szlachetniej "masą termoutwardzalną" oraz - przez kalkę językową - glinką polimerową, to materiał plastyczny na bazie PCV i rozpuszczalników. Może być barwiona, występować w różnej miękkości - w tym płynna - oraz mieć różny wygląd po wykończeniu.

HistoriaEdytuj

http://en.wikipedia.org/wiki/Polymer_clay

Ważne postacie światka modelinowegoEdytuj

Kathy Kruse i Sophie "Fifi" Kruse - matki FIMO - http://fimo.com/ (FIfi MOdelling compound)

Donna Kato - twórczyni Kato Polyclay http://www.katopolyclay.com/

Używanie tworzywaEdytuj

Modelina służy do tworzenia koralików, figurek, opraw, mozaik, obrazków, drobnej biżuterii, lalek oraz do pokrywania innych przedmiotów (np. szkła) wzorami uzyskanymi różnymi technikami.

Ponieważ modelina to, w skrócie, PCV i rozpuszczalnik, to oczywiście może zareagować z różnymi innymi tworzywami sztucznymi (polistyrenem, na przykład). Dlatego wybór narzędzi do zastosowania z modeliną powinien być dość staranny, omijając ryzykowne przedmioty.

Jako podstawę do pracy (pokrycie blatu) najlepiej wybrać szkło albo ceramikę. W tłumaczeniu na codzienne - szyba, szklana deska do krojenia, duży gładki kafelek. Znakomite, gładkie, idealnie się zmywają, nieporowate więc nie zostają nieusuwalne resztki. Poza tym nie reagują z modeliną, więc można odłożyć surowe kawałki w trakcie roboty i nie ryzykuje się katastrofy chemicznej.

Pozostałe narzedzia najlepiej mieć metalowe (noże do tapet, noże do modeliny, żyletki, pincety, igły, szpikulce, folia aluminiowa), szklane (miski, podkładki, tymczasowe powierzchnie przechowywania) i drewniane (patyczki do szaszłyków).

Modelina może silnie zareagować z lakierowanym drewnem, kolorowanym papierem (zostawi tłuste plamy/wyżre kolor), lakierowanymi powierzchniami książek, drewnianymi blatami stołów ("zje" lakier, wejdzie w drewno) i prawie każdym plastikiem poza przedmiotami z polipropylenu.

Więcej o przechowywaniu i chemii w artykule Przechowywanie modeliny.

WyrabianieEdytuj

Aby modelina była gotowa do użycia należy ją przez chwilę ugniatać w dłoniach, aż zmięknie i stanie się plastyczna. Masy różnych firm mogą wymagać krótszego lub dłuższego wyrabiania.

ZmiękczanieEdytuj

Świeża i dobrej jakości modelina mięknie pod wpływem ciepła dłoni, w trakcie ugniatania. Jednak nawet jeśli modelina się nieco podsuszy, to można ją jeszcze uratować. Należy posmarować dłonie niewielka ilością oliwki, ew. tłustego kremu (np. Oliwkowy Ziai) i ugniatać nimi twardą modelinę, starannie zbierając wszystkie jej okruszki, aż do uzyskania pożądanej konsystencji.

UWAGA: nigdy nie należy dodawać do modeliny wody - nie pomoże ona w zmiękczeniu masy, a jedynie zepsuje jej strukturę i spowoduje pękanie w trakcie utwardzania!

Aby ułatwić sobie obróbkę większej ilości modeliny, można do pomocy zaprząc blender (pod warunkiem poświęcenia go tylko na modelinę) albo inny rodzaj robota kuchennego (to samo zastrzeżenie) jednak najtaniej, a najtrwalej prezentuje się w tej sytuacji maszynka do makaronu. Maszynka ma ten dodatkowy plus, że można jej użyć do wałkowania modeliny na równe gładkie kawałki oraz zastosować w technikach takich jak skinner blend. Bardzo uzyteczna, jezeli chce się dużo pracować z wzorkami typu millefiori.

OdsuszanieEdytuj

Niektóre modeliny, zwłaszcza te z niższej półki mogą po wyrobieniu okazać się zbyt miękkie i tłuste. Można wtedy spróbować je odsuszyć, jednak w przeciwieństwie do zmiękczania nie zawsze się to udaje. Aby odsuszyć masę należy rozwałkować ją na cienki placek i położyć na kartce papieru, można też przykryć drugim arkuszem. Po chwili wyciągnąć modelinę, ponownie ugnieść w dłoniach i w razie potrzeby powtórzyć wszystkie czynności.

Modelina, która z jakiegoś powodu nie daje się odsuszyć w rozsądnym czasie, może zostać użyta jako baza do zmiękczania innych, zbyt suchych (należy je zagnieść ze sobą niezbyt uparcie i zostawić, żeby się "przegryzły" - zmiękczacz z klejącej się przejdzie na obeschniętą). Oczywiście może być problem w przypadku mieszania modelin różnych producentów, jednak jeżeli inną opcją jest wyrzucic nazbyt mażącą się/zbyt obeschniętą modelinę, której inaczej nie da się zmusić do współpracy, to warto zaeksperymentować.

UtwardzanieEdytuj

Utwardzanie modeliny odbywa się przez podgrzewanie jej różnymi metodami. Osobny artykuł: Utwardzanie modeliny

WykańczanieEdytuj

WisiorkiEdytuj

Patrz Mocowanie modeliny

KolczykiEdytuj

PodstawkiEdytuj

Pianki, beziki i inne kremikiEdytuj

Z modeliny połączonej z silikonem, Liquid Clay albo innymi materiałami można tworzyć udatne bezy, kremy tortowe, pianki i inne formy lekkie.

Więcej: Bezy i krem z modeliny

SzlifowanieEdytuj

LakierowanieEdytuj

Lakieruje się modelinę utrwaloną w celu uzyskania połysku, utrwalenia jej powierzchni, zamaskowania niedoskonałości (ślady palców) oraz, w przypadku modeliny gotowanej, żeby usunąć białe ślady, powstałe w wyniku kontaktu z wodą z kranu.

Osobny artykuł: Lakierowanie modeliny

OlejEdytuj

Na wielu "szkolnych" modelinach można spotkać zalecenie, by po gotowaniu natrzeć je olejem roślinnym, w celu usunięcia białych śladów. Białe ślady rzeczywiście znikają, jednak powierzchnia modeliny zwykle pozostaje lekko tłustawa. Jest to problemem zwłaszcza, gdy modelina przeznaczona jest na biżuterię - będzie zostawiać tłuste ślady na ubraniu.

MalowanieEdytuj

Modelinę można malować farbami akrylowymi. Są trwałe, odporne na wodę, dobrze się trzymają i mają szeroką game kolorów. Ich wadą jest nieznaczne zmienianie koloru po wyschnięciu.